"KÂR
" Kelimesi için arama sonuçları
KAR YUVARLAKLARI (İsim)
(Meteoroloji Sözlüğü) :
(SNOW ROLLER) [i]Kadınların ellerini soğuktan korumak için kullandıkları kürk eldivenleri andıran, rüzgar tarafından tepelerden koparılan ve rüzgar tarafından hareket ettirilemeyecek büyüklüğe ulaşan kadar sağa sola yuvarlanan, ama gerek eğim eksikliği ve gerekse yeterli büyüklüğe ve şekle sahip olmadıkları için fazla hareket edemeyen, ıslak ve yapışkan kar. Bu tür kar yuvarlaklarının oluştuğu yerler genellikle "V" şeklindeki arazilerdir. Şekilleri yuvarlak şekilde sarılmış uyku çantalarına benzer. Bazılarının büyüklükleri bir metre uzunluğa ve bir buçuk metre çapa ulaşır.
KAR' (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Vurmak. Çakmak. Kapı çalmak. * Savt. Avâz. Ses. * Kabak. * Gülsuyu kabı. * Eti soyulmuş kemik.
KAR' (KUR') (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C.: Ekrâ) Cem'etmek, toplamak. * Okumak, kıraat.
KAR'-UL ASÂ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Doktorun, hastanın bedenine vurup muâyene etmesi. * Mc: Hatayı hatırlatmak için işaret vermek ve ikaz etmek.
KAR'UŞ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İki hörgüçlü deve. * Arslan eniği.
KÂR-ÂGÂH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. İşbilir, uyanık.
KÂR-ÂGÂHÎ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Uyanıklık, iş bilirlik.
KÂR-AŞİNA (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İş bilir. İşten anlar.
KÂR-ÂZMAYÎ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Görgülülük, iş bilirlik, tecrübeli oluş.
KÂR-AZMUDE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Görgülü, tecrübeli, görmüş geçirmiş.