"

KÂR

" Kelimesi için arama sonuçları
Meteoroloji Sözlüğü

KAR YUVARLAKLARI (İsim)

(Meteoroloji Sözlüğü) :
(SNOW ROLLER) [i]Kadınların ellerini soğuktan korumak için kullandıkları kürk eldivenleri andıran, rüzgar tarafından tepelerden koparılan ve rüzgar tarafından hareket ettirilemeyecek büyüklüğe ulaşan kadar sağa sola yuvarlanan, ama gerek eğim eksikliği ve gerekse yeterli büyüklüğe ve şekle sahip olmadıkları için fazla hareket edemeyen, ıslak ve yapışkan kar. Bu tür kar yuvarlaklarının oluştuğu yerler genellikle "V" şeklindeki arazilerdir. Şekilleri yuvarlak şekilde sarılmış uyku çantalarına benzer. Bazılarının büyüklükleri bir metre uzunluğa ve bir buçuk metre çapa ulaşır.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KAR' (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Vurmak. Çakmak. Kapı çalmak. * Savt. Avâz. Ses. * Kabak. * Gülsuyu kabı. * Eti soyulmuş kemik.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KAR' (KUR') (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C.: Ekrâ) Cem'etmek, toplamak. * Okumak, kıraat.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KAR'-UL ASÂ (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Doktorun, hastanın bedenine vurup muâyene etmesi. * Mc: Hatayı hatırlatmak için işaret vermek ve ikaz etmek.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KAR'UŞ (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İki hörgüçlü deve. * Arslan eniği.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KÂR-ÂGÂH (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. İşbilir, uyanık.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KÂR-ÂGÂHÎ (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Uyanıklık, iş bilirlik.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KÂR-AŞİNA (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İş bilir. İşten anlar.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KÂR-ÂZMAYÎ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Görgülülük, iş bilirlik, tecrübeli oluş.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

KÂR-AZMUDE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Görgülü, tecrübeli, görmüş geçirmiş.