KİTÂBET
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Kâtiblik, yazıcılık, yazı yazma ilmi. 1. Güzel yazı ve güzel ifâde için lâzım olan yazı yazma usûl ve kâideleri. Din bilgileri, dünyâda ve âhirette huzûru, saâdeti kazandıran bilgilerdir. Bunlar da iki kısma ayrılır: Ulûm-i âliyye (yüksek din bilgileri) ve ulûm-i ibtidâiyye (âlet ilimleri). Yüksek din bilgileri sekizdir. Bu sekiz yüksek din bilgisini öğrenebilmek için lâzım olan âlet ilimleri on ikidir. Bunlar; sarf, iştikâk, nahv, kitâbet, iştikâk-ı kebîr, lügat, metn-i lügat, beyân, me'ânî, bedî, belâgât ve inşâ ilimleridir. Din âlimi olmak için sekiz yüksek din bilgisini bütün incelikleri ile fen bilgilerini de lüzûmu kadar öğrenmek lâzımdır. (Abdülgânî Nablüsî) 2. Kölenin belirli bir ücreti ödemek veya bildirilen şartları yerine getirmek karşılığında âzâd edileceğine (serbest bırakılacağına) dâir sâhibi ile yaptığı akid, sözleşme. (Bkz. Mükâteb)

KİTABET-İ FITRİYE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Fıtri olan yazılmış şeyler. * Kâinat sahifelerinin kitab gibi oluşu.

kitabevi (İsim)
(Türkçe - Almanca Sözlük) :
e Buchhandlung.

KİTABEVİ (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
b.is. Kitapçı dükkanı.

KİTABEVİ (İsim)
(Rüya Tabirleri Sözlüğü) :
İlim ve irfana, kıt kazanca; farklı görüş ve düşüncelere delalet eder.

kitabevi (İsim)
(Türkçe - İngilizce Sözlük) :
,-ni bookstore, bookshop.

KİTABÎ (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. 1. Dört büyük kitaptan birine inanan. 2. Kitapta yeri olan.

KİTABÎ (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kitaba dair ve müteallik. Kitaba tabi olan. Kitaba uygun. Kur'an, İncil, Tevrat kitablarından birine inanan. Semavî kitaplardan birine inanan.

kitabi (İsim)
(Türkçe - İngilizce Sözlük) :
1. based on reading only, bookish, book-learned. 2. stilted, bookish (rhetorical style). konuşmak to talk bookishly; (for one´s talk) to reek of book learning.

KİTABLI KÂFİRLER (İsim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
İncîl ve Tevrât'tan birine inanan kâfirler. Hıristiyanlar ve Yahûdîler. (Bkz. Ehl-i Kitab)Müslüman erkeğin kitablı kâfir kadını nikâh etmesi câizdir. Başka kâfir kadınla ve mürtedolmuş, dinden çıkmış kadınla evlenmesi câiz değildir. (İbn-i Âbidîn)