"MÜŞTE
" Kelimesi için arama sonuçları
MÜSTEFREZ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Ayrılmış, tefrik edilmiş.
MÜSTEFRİG (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Ferag. dan) Kusan, istifrağ eden. * Kusturan.
MÜSTEFSİR (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C.: Müstefsirîn) (Fesr. den) Soruşturup anlamak isteyen. Açıklanmasını, izah edilmesini ve geniş anlatılmasını isteyen.
MÜSTEFSİRÎN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Müstefsir. C.) Müstefsirler.
MÜSTEFTÎ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Fetva. dan) Bir müftüye müracaat edip bir mes'ele hakkında fetva isteyen. * Bir müşkülün halledilip çözülmesini isteyen.
MÜSTEFTİH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Feth. den) Açan, istiftah eden, başlıyan.
MÜSTEGAS (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Gıyas. dan) Kendisinden yardım istenen. * Allah (C.C.)
MÜSTEGİS (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C.: Müstegîsîn) (Gıyas. dan) Yardım dileyen, istigase eden.
MÜŞTEHA (Ünlem)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İştiha veren, iştiha getiren. Şehvet veren.
MÜSTEHAB (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Sevilmiş şey. Yapılması sevaplı olan. * Fık: Peygamber efendimizin (A.S.M.) bazen yapıp bazen terkeylediği şeydir. Farz ve vacibin dışındaki sevaplı iş, sevap olduğu bilinen iş. Nafile, mendub, fazilet, tatavvu, edeb namları da verilir.