"

MÜD

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜDEBBAG (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tabaklanmış, dibâgat olunmuş.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜDEBBER (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Dübur. dan) Azat olması efendisinin ölümüne bağlı bulunan köle. * Düşünce ile hareket edilmiş.,
İslami Terimler Sözlüğü

MÜDEBBER (Özel isim)

(İslami Terimler Sözlüğü) :
Âzâd olması yâni serbest bırakılıp, hürriyetine kavuşması, efendisinin vefâtına (ölümüne)bağlı kılınan köle. Böyle olan kadına müdebbere denir.Şunlara zekât verilmesi câiz değildir: 1)Deliye, 2)Kâfire, 3)Zenginlere, 4)Usûl (Baba-dede)ve furûuna (çocuğuna, çocuğunun çocuklarına), 5)Zevcesine (hanımına), 6)Kölesine,7)Mukâtebesine, yâni efendisine belirli bir miktâr para vermekle âzâd olacak kölesine,8)Müdebberine, 9) Kadının kocasına zekât vermesi ihtilâflı olup, esahh olan (en doğrusu)vermemektir. 10)Bir kimseyi yabancı sanarak, evlâdı çıksa ve müslüman sanarak kâfir çıksa,bunlara zekât verilmez ise de, bilinmeyerek verilmiş ise, e sahh olan iâde edilmez. Meyyitin(ölünün) kefeni için de zekât verilmez.Bir kimse zekâtını fakirden alacağına da sayamaz.(Kudbüddîn İznikî)
İslami Terimler Sözlüğü

MÜDEBBER

(İslami Terimler Sözlüğü) :
Âzâd olması yâni serbest bırakılıp, hürriyetine kavuşması, efendisinin vefâtına (ölümüne) bağlı kılınan köle. Böyle olan kadına müdebbere denir. Şunlara zekât verilmesi câiz değildir: 1)Deliye, 2)Kâfire, 3)Zenginlere, 4)Usûl (Baba-dede) ve furûuna (çocuğuna, çocuğunun çocuklarına), 5)Zevcesine (hanımına), 6)Kölesine, 7)Mukâtebesine, yâni efendisine belirli bir miktâr para vermekle âzâd olacak kölesine, 8)Müdebberine, 9) Kadının kocasına zekât vermesi ihtilâflı olup, esahh olan (en doğrusu) vermemektir. 10)Bir kimseyi yabancı sanarak, evlâdı çıksa ve müslüman sanarak kâfir çıksa, bunlara zekât verilmez ise de, bilinmeyerek verilmiş ise, esahh olan iâde edilmez. Meyyitin (ölünün) kefeni için de zekât verilmez.Bir kimse zekâtını fakirden alacağına da sayamaz. (Kudbüddîn İznikî)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜDEBBİR (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Evvelden düşünüp işleri ona göre ayarlayan. Her şeyin evvelden tedbirini yapan, gören. * İlmi ile her şeyin akibetini ihâta edip ona göre hikmetle iş yapan Allah (C.C.).
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜDEBBİR-İ HAKÎM (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hikmetle tedbir eden. Her işini çok hikmet ve tedbirle yapan. Cenab-ı Hak.(Evet, hiçten birden hârika bir gürültü ile cevvi konuşturmak ve fevkalâde bir nur ve nar ile zulmetli cevvi ışıkla doldurmak ve dağvâri, pamukmisâl ve dolu ve kar ve su tulumbası hükmünde olan bulutları ateşlendirmek gibi hikmetli ve garâbetli vaziyetlerle baş aşağı, gafil insanın başına tokmak gibi vuruyor. "Başını kaldır, kendini tanıttırmak isteyen faal ve kudretli bir zâtın hârika işlerine bak. Sen başıboş olmadığın gibi bu hâdiseler de başı boş olamazlar, her birisi çok hikmetli vazifeler peşinde koşturuluyorlar. Bir Müdebbir-i Hakîm tarafından istihdam olunuyorlar" diye ihtar ediyorlar. Ş.)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜDEBBİRÂNE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Müdebbir olana yakışır şekilde. Tedbirlice. Her işi önceden ayarlayarak, dikkatlice geleceği düşünerek.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜDEBBİRÂT (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Müdebbirler, tedbir ve idarede vazifeli olanlar.* Melekler.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜDEBBİRE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Azat olması, efendisinin ölümüne bağlı olan câriye.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜDEBBİRÎN (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Müdebbir. C.) (Dübur. dan) Tedbirli ve düşünceli olan kimseler.