"

MÜNHA

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜNHALL (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Boş, meşguliyetsiz, işsiz. * Çözülmüş, çözülen. * Memuru bulunmayan. * Kim: Erimiş.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜNHALLÂT (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Münhall. C.) Açıklıklar. Açık bulunan memuriyetler.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜNHAMENNA (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Muhammed (A.S.M.) manâsına, Tevratta geçen İbrânice isimdir.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜNHANÎ (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Eğri, kamburlu, eğilen, eğrilen. Beli bükülmüş yaşlı kişi.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜNHANİK (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hank. dan) Boğulmuş. Boğuk.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜNHANİYAT (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Münhani. C.) Eğri olan şeyler. Eğri şekiller.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜNHANİYE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Eğilmiş, eğri ve çarpık olan. Bükülmüş. * Geo: Eğri çizgi. Hatt-ı münhani.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜNHARİF (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Harf. den) İnhiraf eden, yoldan çıkmış. Eğilmiş, çarpık. Usulünden çıkmış, sağlam olmayan. * Tecviddeki mânâsı için "İnhirâf"a bakınız. * Geo: Dört kenarlı, fakat hiçbir kenarı birbirine müsâvi ve müvâzi (eşit ve paralel) olmayan şekil. Sadece iki kenarı birbirine müvâzi (paralel) olursa, ona şibih-i münharif denir.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜNHARİF-ÜL MİZAC (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Rahatsız, keyifsiz.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜNHARIT (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İpliğe dizilmiş. Biçilmiş.