MUSALLÎ (Özel isim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Null

MUSALLÎ
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Namaz kılan, beş vakit namazına devâm eden. Musallînin yukarısında veya karşısında veya sağ ve sol ve arka tarafları hizâsında hayvan, insan resmi bulunması, üstünde veya elbisesinde insan veya hayvan resmi bulundurması mekruhtur. (İbn-i Âbidîn) Musallîye bir kimse selâm verdikte musallînin eliyle veya başıyla selâma cevap vermesi mekruhtur. (İbn-i Âbidîn) Musallî mü'min vefâtında güleryüzlü, nûrlu ve parlak yüzlü olur. (Abdülhakîm-i Arvâsî)

MUSALLÎN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Musalli. C.) Namaz kılanlar, dua edenler.

MUSALLİT (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Salâtet. den) Birine musallat eden. Peşini bırakmayıp sataştıran.

müsamaha (Ünlem)
(Türkçe - Almanca Sözlük) :
e Toleranz.

müsamaha (Ünlem)
(Türkçe - Kürtçe Sözlük) :
xweşdîtin.

MÜSAMAHA (Özel isim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. Göz yumma, hoşgörü ile karşılanma.

MUSAMAHA (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İyilikle, lütufla muamele. * İdare edip, kusuru görmezden gelme.

MÜSAMAHA (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C.: Müsamahât) Hoş görürlük, dikkat etmemek, aldırış etmemek. Kusurlara göz yummak.

MÜSÂMAHA (Özel isim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
1. Hoş görü, başkasının kabahatini görmeme.Resûlullah efendimiz; "Allahü teâlâ Cennet'te, içerisinde keskin misk kokuları esen birşehir yarattı. Suyu selsebil kaynağından gelir. Ağaçları nûrdandır. Şehirde kusursuzgüzellikte hûrîler dolaşır ki, her biri yetmiş perçemlidir. Hûrîlerden bir tânesi yeryüzündegörünseydi, doğu ile batının arasını aydınlatır ve yer ile gök arasını güzel kokusuyladoldururdu" buyurunca, dinleyenler; "Ey Allah'ın Resûlü! "Bu yer kimin içindir?" diyesordular. Peygamber efendimiz; "Alacağını, müsâmaha hoş görürlülük ile isteyen içindir"buyurdular. (Müsned-i İmâm-ı A'zâm)2. Terk edilmesi gerekmeyen şeyleri başkasına faydalı olmak için terk etmek.Müsâmaha, cömertlikten doğan güzel bir huydur. (Ali bin Emrullah)