MUSALE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kuyudan ince akan damla. * Harman sonunda kalan kesmik. * Arpa ve buğday kapçığı. (Tane onun içinde olur.)

MÜSALEBE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Talan, yağma.

MÜSALEFE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Müsâlefet) Birine refakat etme, yol arkadaşı olma. * İleride ve önde bulunma. * Biriyle birlikte seyretme.

MUSALEHUN ANH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İstenen ve iddia edilen şey.

MÜSALEME(T) (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İki taraf arasında barışıklık, barış içinde olmak, sulh.

MÜSÂLEMET (İsim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Uyuşmak; fikirler ayrıldığı, sözler çoğaldığı zaman münâkaşa etmemek; sertliği,bölücülüğü, ayrıcılığı istemeyip, barışmak istemek.Müsâlemet, iffetten (insânî rûhun yapıcı kuvvetinin iyi olmasından) doğan iyi bir huydur.(Ali bin Emrullah)

MÜSÂLEMET
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Uyuşmak; fikirler ayrıldığı, sözler çoğaldığı zaman münâkaşa etmemek; sertliği, bölücülüğü, ayrıcılığı istemeyip, barışmak istemek. Müsâlemet, iffetten (insânî rûhun yapıcı kuvvetinin iyi olmasından) doğan iyi bir huydur. (Ali bin Emrullah)

MÜSALEMETKÂR (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Barışçı, sulh taraftarı.

MÜSALİF (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yol arkadaşı. * Birinden ileride bulunan. * Biriyle birlikte seyreden. * Bir işte beraber olan.

MUSALİH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Sulh yapan, barışan.