"MUSAFE
" Kelimesi için arama sonuçları
MUSAFE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yük koyacak yer ve kap.
MÜSAFEHA (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Zinâ etmek.
MÜSÂFEHA (İsim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Null
MÜSÂFEHA
(İslami Terimler Sözlüğü) :
İki müslümanın, sağ elin avuç içlerini birbirine yapıştırıp, iki baş parmağın yanlarını birbirine
değdirerek el sıkışması.
İki erkek veya iki kadın müslüman karşılaştıkları zaman, müsâfeha ederlerse, ayrılmadan
önce, günâhları mağfiret olunur. (Hadîs-i şerîf-Riyâd-un-Nâsihîn)
Her kim bir mü'min kardeşini ziyâret eyleyip, müsâfeha ederek üç kerre elini sallasa,
ellerini ayırmadan her ikisinden Hak teâlâ râzı olur. Ağaçtan yapraklar döküldüğü gibi, o
şahıslardan günâhlar öylece dökülür. (Hadîs-i şerîf-Riyâd-un-Nâsihîn)
Resûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) bir kimse ile müsâfeha edince o kimse elini
çekmedikçe, mübârek elini ondan ayırmazdı. O kimse yüzünü çevirmedikçe, mübârek yüzünü
ondan çevirmezdi. Bir kimsenin yanına otururken iki diz üzerine oturur, ona saygı olmak için
mübârek bacağını dikip oturmazdı. (Ebû Saîd Hudrî)
Müslümanların, birbiri ile karşılaştığı zaman, müsâfeha etmeleri sünnettir. Şimdi moda olan
parmakları tutarak avucuna koyarak yapılan tokalaşma, müslüman âdeti değildir. Sünnet olan ise,
karşılaşınca selâm söyleşirken, sağ el dört parmak içleri, çıplak olarak eldivensiz, örtüsüz,
karşısındakinin sağ eli dışına baş parmağı tarafına yapıştırmaktır. Baş parmakta bulunan
damardan muhabbet (sevgi) yayılır.Müsâfeha ederken birbirine muhabbet geçer. (Tahtâvî, Seyyid
Abdülhakîm)
Her karşılaştıkta müsâfeha sünnettir. Muayyen vakit tâyin etmek bid'attir. (Abdülhakîm-i
Arvâsî)
MÜŞAFEHAT (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Müşafehe. C.) (Şefe. den) Konuşmalar, dudak dudağa yakından konuşmalar.
MÜŞAFEHE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yakından karşılıklı konuşmak, karşı karşıya konuşmak.
MÜSAFENE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Mülazemet edişmek, devamlı meşgul olmak.
MÜSAFERET (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Sefer. den) Misafirlik. * Yolculuk, seyahat.