"

MUSE

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSELLESÎ (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Üçgen biçiminde olan.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSELLÎ (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yarış atlarının üçüncüsü.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSELLİM (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Selm. den) Teslim eden, veren. * Tar: Eyalet valileriyle sancak mutasarrıflarının uhdelerinde bulunan yerlerin idaresine memuR edilen kimseler. Vali ve mutasarrıflardan uhdesine tevcih olunan iki yerden mühim olanında kendisi oturur, diğerini gönderdiği adam idare ederdi. Yine bunlar tarafından bir kazanın varidatını tahsil için gönderilen memurlara da "mütesellim" denilirdi.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSELMAN (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Müslim)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSELSEL (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Silsile. den) Teselsül eden, birbirine bağlı olan, bir sırada devam eden. Zincir halkaları gibi bir sırada olan. * Edb: Bütün mısraları kafiyeli manzume.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSELSELEN (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Silsile. den) Birbirinin ardından, aralıksız. Teselsül ederek, zincirleme, birbirine bağlı olarak.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSEMMA (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İsimlendirilen, ad verilmiş olan, bir ismi olan. * Muayyen zaman. Belirli vakit.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSEMMA-YI AKDES (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
En kudsî isimlerin sahibi olan Cenab-ı Hak.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSEMMA-YI MEŞRUTİYET (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Meşrutiyet diye isimlendirilen.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSEMMEM (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Semm. den) Zehirlenmiş, ağulu, içine zehir atılmış.