MÜZEHHİB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yaldızcı. Yaldız yapan, tezhibci.

MÜZEHREFAT (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Müzahrefât)

MÜZEKKA (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Temizlenmiş, pâk edilmiş, ıslah edilmiş. * Zekâtı verilmiş. * Allah'ın adı anılarak kesilmiş hayvan.

MÜZEKKER (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Erkek, er. * Gr: Müennesin zıddı. Kelimeyi erkek gösteren. (İsim, zamir, sıfat, fiil).

MÜZEKKERE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Bak: Müzekkire)

MÜZEKKİ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Zekâ. dan) Temizleyen, ıslâh eden, tezkiye eden. * Huk: Şâhitleri gizli olarak tezkiye eden kimse. Eskiden hâkimler, şâhit olarak gösterilen kişilerin iyi kimse olup olmadıklarını, şehadetlerinin kabul olunabilip olunamıyacağını icab eden kimselerden sorarlar, haklarında; "İyidir" denilenlerin şehadetlerini kabul ederlerdi.

MÜZEKKİ-İ NEFS (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İnsanın nefsini ıslâh eden. Terbiyeye sebeb olan.

MÜZEKKİR (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Andıran, hatıra getiren, yâd ettiren, zikrettiren, hatırda tutturan. * Zikreden, ibâdet eden. * Resul-i Ekrem (A.S.M.) mü'minleri ve bütün beşeriyeti tehlikeli şeylerden halâs edip iki cihan saadetine nâil olma yolunu tâlim ettiğinden, Kur'an-ı Kerim'de müzekkir diye isimlendirilmiştir.

MÜZEKKİRE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Bir iş için üst makama yazılan resmi kâğıt.

MÜZEKKİRE-İ MÜKERRERE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tekrar tekrar hatırlatan.

MUZE

MÜZEHHİB (İsim)

MÜZEHREFAT (İsim)

MÜZEKKA (Özel isim)

MÜZEKKER (Özel isim)

MÜZEKKERE (Özel isim)

MÜZEKKİ (Özel isim)

MÜZEKKİ-İ NEFS (Özel isim)

MÜZEKKİR (Özel isim)

MÜZEKKİRE (Özel isim)

MÜZEKKİRE-İ MÜKERRERE (Özel isim)