"

MUŞA

" Kelimesi için arama sonuçları
Türkçe - Türkçe Sözlük

MUSAFAHA (İsim)

(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. Selam ve dostluk için el ele tutuşma.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MUSAFAHA (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
El sıkışmak. Tokalaşmak. * Muhabbetini, arkadaşlığını, sevgisini izhar etmek.
Rüya Tabirleri Sözlüğü

MUSAFAHA (İsim)

(Rüya Tabirleri Sözlüğü) :
Bakınız; El Sıkışmak.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MUSAFAT (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Safvet. den) Samimi ve hâlis dostluk.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSAFAT (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hastayı tedâvi etme. * Birbirine kötü muâmele yapma.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MUSAFE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yük koyacak yer ve kap.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSAFEHA (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Zinâ etmek.
İslami Terimler Sözlüğü

MÜSÂFEHA (İsim)

(İslami Terimler Sözlüğü) :
Null
İslami Terimler Sözlüğü

MÜSÂFEHA

(İslami Terimler Sözlüğü) :
İki müslümanın, sağ elin avuç içlerini birbirine yapıştırıp, iki baş parmağın yanlarını birbirine değdirerek el sıkışması. İki erkek veya iki kadın müslüman karşılaştıkları zaman, müsâfeha ederlerse, ayrılmadan önce, günâhları mağfiret olunur. (Hadîs-i şerîf-Riyâd-un-Nâsihîn) Her kim bir mü'min kardeşini ziyâret eyleyip, müsâfeha ederek üç kerre elini sallasa, ellerini ayırmadan her ikisinden Hak teâlâ râzı olur. Ağaçtan yapraklar döküldüğü gibi, o şahıslardan günâhlar öylece dökülür. (Hadîs-i şerîf-Riyâd-un-Nâsihîn) Resûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) bir kimse ile müsâfeha edince o kimse elini çekmedikçe, mübârek elini ondan ayırmazdı. O kimse yüzünü çevirmedikçe, mübârek yüzünü ondan çevirmezdi. Bir kimsenin yanına otururken iki diz üzerine oturur, ona saygı olmak için mübârek bacağını dikip oturmazdı. (Ebû Saîd Hudrî) Müslümanların, birbiri ile karşılaştığı zaman, müsâfeha etmeleri sünnettir. Şimdi moda olan parmakları tutarak avucuna koyarak yapılan tokalaşma, müslüman âdeti değildir. Sünnet olan ise, karşılaşınca selâm söyleşirken, sağ el dört parmak içleri, çıplak olarak eldivensiz, örtüsüz, karşısındakinin sağ eli dışına baş parmağı tarafına yapıştırmaktır. Baş parmakta bulunan damardan muhabbet (sevgi) yayılır.Müsâfeha ederken birbirine muhabbet geçer. (Tahtâvî, Seyyid Abdülhakîm) Her karşılaştıkta müsâfeha sünnettir. Muayyen vakit tâyin etmek bid'attir. (Abdülhakîm-i Arvâsî)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜŞAFEHAT (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Müşafehe. C.) (Şefe. den) Konuşmalar, dudak dudağa yakından konuşmalar.