"

MUŞA

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MUSAVVİR (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tasvir eden. Şekil ve suret çizen. Her şeye güzel şekil ve suretler veren Allah (C.C.)
İslami Terimler Sözlüğü

MUSAVVİR (El-Musavvir) (Özel isim)

(İslami Terimler Sözlüğü) :
Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (ism-i şerîflerinden). En güzel sûrette şekil veren.Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyruldu ki:O Allahü teâlâ hâlıktır (varlıkları yaratandır) , bârîdir (var edendir) , musavvirdir. Engüzel isimler O'nundur. Göklerde ve yerde olanlar O'nun şânını yüceltmektedirler. O,azîzdir, hakîmdir yâni gâlib olan O'dur, her şeyi hikmeti üzere yapandır) . (Haşr sûresi: 24)
İslami Terimler Sözlüğü

MUSAVVİR (El-Musavvir)

(İslami Terimler Sözlüğü) :
Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (ism-i şerîflerinden). En güzel sûrette şekil veren. Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyruldu ki: O Allahü teâlâ hâlıktır (varlıkları yaratandır), bârîdir (var edendir), musavvirdir. En güzel isimler O'nundur. Göklerde ve yerde olanlar O'nun şânını yüceltmektedirler. O, azîzdir, hakîmdir yâni gâlib olan O'dur, her şeyi hikmeti üzere yapandır). (Haşr sûresi: 24)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MUSAVVİRE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tasvir edilmiş. Suretlenmiş. Şekli çizilmiş. * Kuvve-i hayâliye. (Bak: Kuvve-i musavvire - Madde-i musavvire)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MUSAVVİT (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Savt. dan) Seslenen, yüksek sesle çağıran.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜŞAYAA (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Biriyle dostluk etme. * Birine uyma, tâbi olma. * Çağırmak. * Haykırmak.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MUSAYAHA (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Sayha. dan) Birbirine haykırıp çağırışma.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MUSAYE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Küçük sidik kabı. * Büyük kursak.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MUSAYEFE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Sayf. den) Bir yaz tutulmak üzere pazarlık etme. Ücretle tutma.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSAYEFE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Seyf. den) Kılıçla vuruşma. birbirine kılıç çekme.