"

MUŞTA

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSTAHFIZ (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tar: Yeniçeriliğin kaldırılmasından evvel, kale, hisar ve memleket muhafazasında bulunan kimseler hakkında kullanılan bir tabirdi. İlk zamanlardaki müstahfızlık, daim hizmet hâlinde olduğu için kendilerine timar verilirdi. Sonraki müstahfızlık ise, harp gibi lüzum görüldüğü zaman askerlik hizmetine çağrıldığı için bu gibilere yalnız hizmete çağırıldıkları zaman, diğer askeri efrad gibi, maaş ve tayin verilirdi.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSTAHİK (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hak etmiş, hak kazanmış, lâyık.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSTAHİKKÎN (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hak kazanmış olanlar, haketmiş olanlar.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSTAHİL (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İmkânsız, olmayacak şey. Boş.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSTAHİLAT (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Müstahil. C.) İmkânsız şeyler. * Mânâsız, boş ve saçma şeyler.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSTAHİLL (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Helâl addedici olan. Helâllaşmayı isteyen.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSTAHKAR (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hakaret. den) Hakir, hor görülen, küçümsenen.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSTAHKEM (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Sağlamlaştırılmış, istihkâm edilmiş. (Bak: Muhkem)
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSTAHKİM (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Sağlamlaştıran, istihkâm eden.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

MÜSTAHKIR (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Hakaret. den) Hakir gören, istihkar eden, küçük gören, küçümsiyen.