"MÜŞTE
" Kelimesi için arama sonuçları
MÜSTEKÎM
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Doğruluk üzere olan, doğru yolda yürüyen. Doğrulukla sıfatlanmış kimse. (Bkz. Sırât-ı
Müstekîm ve İstikâmet)
Müstekîm ol, hazret-i Allah utandırmaz seni. (Diyâr-ı Bekrli Saîd Paşa)
MÜSTEKÎN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Alçak gönüllülük ve tevazu gösteren.
MÜSTEKİNN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Kenn. den) Saklanan, gizlenen.
MÜSTEKİNNE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İçteki kin ve hased.
MÜŞTEKİYÂNE (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. şikâyet edercesine, şikâyet eder gibi.(Ey insan-ı müşteki! Sen mâdum kalmadın; vücud nimetini giydin, hayatı tattın, câmid kalmadın, hayvan olmadın, İslâmiyet nimetini buldun, dalâlette kalmadın, sıhhat ve selâmet nimetini gördün ve hâkezâ... M.)
MÜSTEKMİL (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Kemâl. den) Tam ve olgun bir hâle getiren. Eksiksiz olarak bitiren.
MÜSTEKMİN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Kemn. den) Saklanan, gizlenen.
MÜSTEKNİH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Künh. den) Künhünü, doğrusunu ve esâsını araştıran.
MÜSTEKRA (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kiraya verilen eşya.
MÜSTEKREH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İğrenç, kerahetli, istikrah edilmiş, tiksinilen.