"

SÜFTE

" Kelimesi için arama sonuçları
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

SÜFTE (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Delinmiş, delikli.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

SÜFTE-GUŞ (İsim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Kulağı delinmiş olan. Kulağı delik.
Osmanlıca - Türkçe Sözlük

SÜFTECE (Özel isim)

(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C.: Süfâtic) İçi kovuk boş cisim. * Bir yerden bir yere armağan olarak gönderilen şey. * Yol korkusundan emin olmak için tâcirlere borç olarak verilen para.
İslami Terimler Sözlüğü

SÜFTECE (Özel isim)

(İslami Terimler Sözlüğü) :
Tahrîmen mekrûh olan bir havâle şekli. Yolcuya borç verip, gittiğin yerde, falancayaödeyeceksin demek.Süftece yoluyla borc vermek tahrîmen mekrûhtur. Çünkü emânet olarak vermeyip süfteceyolunu tercih etmenin sebebi, paranın yolda kaybolması, çalınması veya elinden alınması gibitehlikelere karşı, alanın mes'ûliyetini sağlamak ve parasını emniyete al maktır. Çünkü emânetolarak verseydi, onun adına zâyi olacaktı. Borç olarak vermesiyle bunu alan nâmına olmasınısağlamış ve böylece verdiği borçtan menfaat te'min etme cihetine gitmiş olmaktadır. Bu isemekrûhtur. Ödünç veren mektub yazıp, ödünç verdiği yolcunun gideceği yerdeki arkadaşını oyolcuya havâle etmektedir. İşte, ödünç verme esnâsında süftece denilen borç şekli şartkoşularak borç verilirse, bu haramdır. Şartla alınan borç fâsiddir. Süftece şartı taşımadan,yolcuya ödünç vermek câizdir. (Mergînânî, İbn-i Âbidîn)
İslami Terimler Sözlüğü

SÜFTECE

(İslami Terimler Sözlüğü) :
Tahrîmen mekrûh olan bir havâle şekli. Yolcuya borç verip, gittiğin yerde, falancaya ödeyeceksin demek. Süftece yoluyla borc vermek tahrîmen mekrûhtur. Çünkü emânet olarak vermeyip süftece yolunu tercih etmenin sebebi, paranın yolda kaybolması, çalınması veya elinden alınması gibi tehlikelere karşı, alanın mes'ûliyetini sağlamak ve parasını emniyete almaktır. Çünkü emânet olarak verseydi, onun adına zâyi olacaktı. Borç olarak vermesiyle bunu alan nâmına olmasını sağlamış ve böylece verdiği borçtan menfaat te'min etme cihetine gitmiş olmaktadır. Bu ise mekrûhtur. Ödünç veren mektub yazıp, ödünç verdiği yolcunun gideceği yerdeki arkadaşını o yolcuya havâle etmektedir. İşte, ödünç verme esnâsında süftece denilen borç şekli şart koşularak borç verilirse, bu haramdır. Şartla alınan borç fâsiddir. Süftece şartı taşımadan, yolcuya ödünç vermek câizdir. (Mergînânî, İbn-i Âbidîn)