tabiiyet (İsim)
(Türkçe - Kürtçe Sözlük) :
bendeganî.

TABİİYET (Özel isim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
is. 1. Bağımlılık. 2. Uyrukluk.

tabiiyet (İsim)
(Türkçe - İngilizce Sözlük) :
,-ti nationality; citizenship.

tabiiyetsiz (İsim)
(Türkçe - İngilizce Sözlük) :
stateless (person).

tabiiyetsizlik (Sıfat)
(Türkçe - İngilizce Sözlük) :
statelessness.

TABİİYYET (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tabi'lik. Tâbi olma. Bir kimseye mensub bulunma. Bir devletin teb'asından olma.

TABİİYYUN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tabiatçılar. Naturalistler. "Her şeyi tabiat yapıyor" diyen, maddeye dalmış, Allah'tan (C.C.) mânen uzaklaşmış kişiler.

Tabiiyyun. (Özel isim)
(Felsefe Sözlüğü) :
İslâm felsefesinde ilk düşünceler, antik çağ Yunan felsefesinde olduğu gibi, doğa felsefesi alanında belirmiştir. İslâm doğa felsefesi İslâm inakçılığına (dogmatizm) karşı insan usunun bir tepkisi olan mutezile davranışıyle İslâm bilimciliğinin birleşmesinden doğmuştur. Felsefe yapısı olarak Yunan, İran ve Hint karışımıdır. İslâm doğa felsefesi başlıca üç koldan gelişmiştir: Tabiiyyun (natüralizm), dehriyyun (materyalizm), vücudiyyun (panteizm)... Tabiiyyun, Ebubekr-i Razî'nin (841-926) kurduğu bir düşünce okuludur ve doğasal temel olarak beş ilkeye dayanır: Tanrı, mekân, zaman, nefis, madde... Duyumcu bir okuldur, bilginin ancak ve sadece duyularla elde edilebileceğini savunur. Deneycidir... Ebubekr-i Razî'nin El-havî ve Taksim-ül-İlel adlı yapıtları Batı dilmerine de çevrilmiştir. bkz. Doğa Felsefesi, İslâm Felsefesi, Dehriyyun, Vücudiyyun.

TABİÎ

tabiiyet (İsim)

TABİİYET (Özel isim)

tabiiyet (İsim)

tabiiyetsiz (İsim)

tabiiyetsizlik (Sıfat)

TABİİYYET (Özel isim)

TABİİYYUN (İsim)

Tabiiyyun. (Özel isim)