ÜSKUTUSS (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Rumcadan) Cevher, asıl, unsur, madde.

ÜSLEM (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
El arkasında hınsırla pınsır arasındaki damar.

ÜSLUB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tarz, yol. Biçim. İfade tarzı. Dizmek.

ÜSLUB-PERESTLİK (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Kelâmın mâna ve maksada uygunluğuna değil de, ifade tarzının güzelliğine önem vermek.

ÜSLUB-U ÂDÎ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Alelâde ifade tarzı. İfadesinde hiçbir üstünlük bulunmayan tarz.

ÜSLUB-U ÂLÎ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Edb: Üstün ifade tarzı. İfadenin yüksek ve nezih olanı.

ÜSLUB-U HAKÎM (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Edebî san'atlardan biridir. Sorulan bir suale, soranın halini nazara alarak başka bir sual gibi telâkki edip, ona göre cevab vermek demektir. Meselâ : Bazı Ashab Resulüllah'a (A.S.M.) hilâlin ince başlayıp, kalınlaşarak bedr şekline gelip, sonra yine başladığı şekle dönmesinin sebebini sordular. Bunun cevabı onlara lâzım olmadığı için, Kur'ân-ı Kerim o vaziyetin neticesine terettüb eden hikmeti, yani ayın takvimcilik yaptığını söylemiştir. Çünkü bu, soranlar için daha mühim ve anlaşılması daha kolaydır.

ÜSLUB-U MÜCERRED (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Sade üslub) Bu üslupta tabiîlik, akıcılık, selâset, kısalık, mânâ ve maksada kifayet sıfatları vardır. Bu üslup, âlet ilimlerinde, ders kitablarında, konuşmalarda ve beşerî muamelelerde kullanılır.

ÜSLUB-U MÜZEYYEN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Ziynetli ve parlak üslub) Bu üslub tergib ve terhib (teşvik etme ve sakındırma) gibi hususları tazammun eder. Hitabiyat ve iknaiyatta kullanılır.

USLUC (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(C.: Asâlic) Yeni belirmeğe başlamış ağaç budağı.