MAHCÛR

Özel isim
  1. Çocukluk, sefîhlik, delilik, kölelik, bunaklık vs. gibi çeşitli sebebler yüzünden malınıtasarruf hakkından, kullanmaktan men edilen kimse. (Bkz. Hicr)Mahcûr iki kısımdır:1- Çocuk, deli ve maraz-ı mevt (ölüm hâlinde) bulunanlar.2- Hâkimin hükmüyle mahcûr olanlar, medyûnlar (borçlular), ma'tûhlar (bunaklar), rakîkler(köleler), eblehler (ahmaklar) ve mâcinler yâni kötü din adamlarıdır. (Fetâvâ-i Hindiyye)Çocuk kendi malını kullanmaktan mahcûr olduğu gibi, başkasına hizmet etmesi de, ancakvelîsinin izni ile câiz olur. (Abdülganî Nablüsî)
  2. Çocukluk, sefîhlik, delilik, kölelik, bunaklık vs. gibi çeşitli sebebler yüzünden malını tasarruf hakkından, kullanmaktan men edilen kimse. (Bkz. Hicr) Mahcûr iki kısımdır: 1- Çocuk, deli ve maraz-ı mevt (ölüm hâlinde) b…

Diğer sözlüklerde