mahcur
1. Engellenen, kısıtlı, kayıtlı. 2. Çocukluk, akıl hastalığı, bunak-
lık, savurganlık ve aptallık gibi sebeplerden dolayı sözlü veya fiilî olarak
yapacakları hukuki işlemleri sınırlanan,
engellenen kişi. Fıkıhta, esas olan özgürlük olup kimsenin mali veya hukuki
yetkileri kısıtlanamaz. Fakat kişi davranışlarıyla kendini, çevresini ve mali
haklarını sıkıntıya sokarak büyük zararlara sebep olursa, bazı davranışlarına
sınırlama getirmek; mahcur etmek gerekir. Bununla, doğacak olan daha bü-
yük zararlar önlenmiş olur.
220
Diğer sözlüklerde
-
mahcur
Türkçe - İngilizce Sözlük
law (incompetent person) who has been put under the care of a guardian; (person) whose property has been put in someone else´s custody.
-
MAHCUR
Osmanlıca - Türkçe Sözlük
(Hacr. den) Huk: Hacir altına alınmış, malını kullanmaktan men' edilmiş, hacredilmiş.
-
MAHCÛR
Dini Terimler Sözlüğü
Çocukluk, sefîhlik, delilik, kölelik, bunaklık vs. gibi çeşitli sebebler yüzünden malınıtasarruf hakkından, kullanmaktan men edilen kimse. (…