VÂKIF

İsim
  1. 1. Mülkü olan belli ve kıymetli malının menfaatini bir şarta bağlamadan müslüman veyazımmî (gayr-i müslim vatandaş) bütün veya belli fakîrlere Allah rızâsı için terkeden kimse.(Bkz. Vakf)Vâkıfın müslüman, hür, akıllı ve bâliğ yâni ergenlik çağına ulaşmış olması lâzımdır. (İbn-iÂbidîn)Şart-ı Vâkıf (Vâkıfın koyduğu şart), nass-ı şârî (din sâhibinin koyduğu kânun) gibidir.(İbn-i Âbidîn)2. Bir işten haberi olan.Meşveret olunan kimsenin vâkıf olmadığı şeyi veya vâkıf olduğunun aksini söylemesigünâhtır. Hatâ ile söylemesi günâh olmaz. (M. Hâdimî)3. Arafât'ta vakfeye duran.
  2. 1. Mülkü olan belli ve kıymetli malının menfaatini bir şarta bağlamadan müslüman veya zımmî (gayr-i müslim vatandaş) bütün veya belli fakîrlere Allah rızâsı için terkeden kimse. (Bkz. Vakf) Vâkıfın müslüman, hür, akıllı…

Diğer sözlüklerde