vakıf
-
1. Bir malı harcamaktan men etme, yasaklama. 2. Bir malın mülkiyeti, vakfeden kişide kalmak üzere yarar- lanma hakkını insanların hizmetine sunma. “Vaktiyle gölgesinde dinlendiğimiz çınar,/Eski mahalle, vakıf çeşme, bakımsız cami…” (C. S. Tarancı) 3. Dinin kullanılmasına onay verdiği taşınan veya taşınmayan bir maldan yarar- lanma hakkını, Allah rızası için toplumun kullanımına verip bu malı satmayı veya bir başka şahsa mülkiyetini devretmeyi yasaklama, engelleme. “Vakıf- ların çokluğunun asıl sebebi çok daha güzeldir: Zengin ve geliri olanlar bir cami veya hayır müessesesi yapmakla vatan toprağının bir köşesine adlarını verirler, halkın hürmetini kazanırlar, meşhur olurlar, aynı zamanda uhrevi 378 bir teselli edinirlerdi…” (Y. K. Beyatlı) 4. Dince uygun görülen taşınan veya taşınmaz maldan faydalanma hakkını –
- Bir malın mülkiyetini kendi şahsında tutarak yararlanma hakkını insanların hizmetine sunan kişi veya kurum, vakfeden.
Diğer sözlüklerde
-
vakıf
Türkçe - İngilizce Sözlük
,-kfı (religious or charitable) foundation (created by an endowed trust fund), waqf, wakf. Vlar Genel Müdürlüğü Directorate of Waqfs.
-
vakıf
Türkçe - Almanca Sözlük
e Stiftung.
-
vakıf
Türkçe - Kürtçe Sözlük
1.weqif. 2.agahdar, serwext.
-
VAKIF
Türkçe - Türkçe Sözlük
is. 1. Bilen. 2. Vakfetmek.
-
VÂKIF
Osmanlıca - Türkçe Sözlük
Bilen, haber sahibi. Aşina. Bir işten iyi haberi olan. * Vakfeden. * Duran, ayakta duran.
-
VÂKIF
Dini Terimler Sözlüğü
1. Mülkü olan belli ve kıymetli malının menfaatini bir şarta bağlamadan müslüman veyazımmî (gayr-i müslim vatandaş) bütün veya belli fakîrle…