vâkıf
- 1. Bir malı harcamaktan men etme, yasaklama. 2. Bir malın mülkiyeti, vakfeden kişide kalmak üzere yarar- lanma hakkını insanların hizmetine sunma. “Vaktiyle gölgesinde dinlendiğimiz çınar,/Eski mahalle, vakıf çeşme, bakı…
-
Bir malın mülkiyetini kendi şahsında tutarak yararlanma hakkını insanların hizmetine sunan kişi veya kurum, vakfeden.
Diğer sözlüklerde
-
vakıf
Türkçe - İngilizce Sözlük
,-kfı (religious or charitable) foundation (created by an endowed trust fund), waqf, wakf. Vlar Genel Müdürlüğü Directorate of Waqfs.
-
vakıf
Türkçe - Almanca Sözlük
e Stiftung.
-
vakıf
Türkçe - Kürtçe Sözlük
1.weqif. 2.agahdar, serwext.
-
VAKIF
Türkçe - Türkçe Sözlük
is. 1. Bilen. 2. Vakfetmek.
-
VÂKIF
Osmanlıca - Türkçe Sözlük
Bilen, haber sahibi. Aşina. Bir işten iyi haberi olan. * Vakfeden. * Duran, ayakta duran.
-
VÂKIF
Dini Terimler Sözlüğü
1. Mülkü olan belli ve kıymetli malının menfaatini bir şarta bağlamadan müslüman veyazımmî (gayr-i müslim vatandaş) bütün veya belli fakîrle…