Dil.

İsim
(Os. Nutuk, Fr. Langue, al. Zunge, İng. Language). İnsanların duydukları ve düşündüklerini anlatmak için kullandıkları söz dizgesi... Dil, başkaları için varolan pratik bilinçtir. Toplumsal bir olgudur. Bilinçle birlikte var olmuş ve onunla karşılıklı etkileşerek gelişmiştir. Dil, bilincin doğal ve toplumsal ortamıdır. Toplumsal gelişme, dille gerçekleşmiştir; insanlar konuşamasaydılar ortak çabalarını bir araya toplayamazlar ve bilgilerini saklayıp yeni kuşaklara geçeremezlerdi. Günümüzde, gelişmiş bir maymun çocuğuna hemen hiç bir bilgi veremeden ölür, insansa çocuğuna yirmi milyon yılılk bir bilgi bırakır. İnsan, sözcüklerle özetleyerek dünyanın fizik yükünden kurtulmuştur; bilgi edinebilmek için harcamak zorunda bulunduğu gücü ve süreyi kazanmıştır. İnsan, dil-düşünce diyalektiğiyle zaman ve mekânı eline geçirmiştir ve başkalarının deneyleriyle eylemde bulunmaktadır. Eğitilmiş bir hayvan, konuşamadığından, başka bir hayvanı eğitemez; insansa dil-bilinç diyalektiğini gerçekleştirmesi yüzünden dünyaya açılan ilk canlıdır. İnsanların bireysel değerleri, dil aracılığıyle gittikçe toplumsallaşmıştır. Başlangıçta, insanların küçük ve kapalı topluluklar halinde yaşamaları yüzünden birbirlerinden bağımsız olarak gelişen grup dilleri gittikçe ortaklaşmaktadır. Bir ulusun gelişmesi için nasıl ortak bir dil gerekiyorsa, insanlığın gelişmesi için de ortak bir dil gerekir... Dil, çağımızda, idealist öğretilerin temel felsefe sorunlarını yozlaştırmaya çalışmalarına da araç olmak bakımından ayrı bir önem kazanmıştır. Başta yeniolguculuk olmak üzere bu idealist akımlar, felsefe ve toplum sorunlarını mantık ve dil çözümlemelerine indirgemeye çalışmaktadırlar. Bunların içinde sömürü sözcüğünü dilden atmakla sömürü olayının da ortadan kalkacağını savunacak kadar ileri gidenler vardır. bkz. Deyi, Matık, Sematik Okul, Yeniolguculuk.