Güzelcilik.

İsim
(Os. Bediiyye, Fr. Esthetisme), Öğretileri, gerçekliklerinden çok, güzelliklerinden ötürü binemseme eğilimi... Örneğin Platon ve Hegel öğretileri kimilerini güzelliklerinden ötürü büyülemiştir. Bu türlü güzelciler töresel alanda da, eylemlerin değerinden çok, güzelliklerine önem verirler. Örneğin kahramanca bir davranışı, altında küçük hesaplar bulunsa da, töresel (ahlâkî) sayarlar. Yoksulların birbirlerine her an yaptıkları yardımı kırk yılda bir gösteriş için yapan kişizadeye hayranlık duyarlar. Güzelcilik, akıl ve bilgiden yoksun bir duygu ölçüsünü kapsar. Bu anlayışa estetikçilik de denir.