Uzay.
İsim
(Os. Mekân, Fr. Espace, Al. Raum, İng. Space, İt. Spazio). Özdeğin var olma biçimlerinden biri... Uzay, özdeğin (madde) genel varlık biçimidir. Uzay dışında özdek olamayacağı gibi özdek dışında da uzay olamaz. Özdek, uzay ve zaman içinde vardır. İdealistler, örneğin ve önce Alman düşünürü Immanuel Kant uzay ve zamanın sadece düşüncemizde bulunduğunu savunmuşlardır. Metafizik düşünce uzay ve zamanı ayrı ayrı ele alıyor ve bunların birbirinden bağımsız kalıplar olduğunu düşlüyordu. Ünlü Alman bilgini Albert Einstein (1879-1955), uzay ve zamanın birbiriyle bağımlı olduğunu, biri olmadan öbürünün var olamayacağını tanıtladı. Einstein'ın ilişkinlik kuramı (Fr. La theorie de la relativite), uzay ve zamanın özdek ve onun devimliliğiyle sıkı bağlılığını açıkça meydana koymuş bulunmaktadır. Zamanın dışında var olmak, hiç bir an var olmamak; uzayın dışında var olmak, hiç bir yerde var olmamak demektir. Böyle olunca da uzay ve zaman, özdeksel ve nesnel gerçeklikle upuygun birleşmiş olmaktadır. Bir nesnenin uzaydaki yeriyle nesnel evrenin uzaydaki yeri arasındaki tek ayrılık, birincisinin sınırlı ve ikincisinin saınırsız oluşudur. Evren, özdek-devim-zaman-uzay birlikteliğidir. Bu birliktelikte devim, özdek, zaman-uzayın özüdür ve bizzat özdek-zaman-uzaydır. Bizzat devim olan özdek, üç boyutlu uzayla tek boyutlu zamanın dört boyutlu geometrik biçimler verdiği bir nesnelliktir. Einstein'ın ilişkinlik kuramı bu gerçeği fiziksel olarak meydana koymuştur. bkz. Zaman, Uzam, Özdek, Devim, İlişkinlik Kuramı, Eytişimsel Özdekçilik, Eytişim Yöntemi.