Vahdet-i Şühut.

Özel isim
İslâm gizemciliğinde, gizemcilik yolunda atılan ilk adım olan vahdet-i şühut tanrısal bir ruh durumu içine girmek anlamındadır. İlk gizemciler bu durumdaydılar. Özdeksel varlıkların birbirinden ve tanrının da bu özdeksel evrenden ayrılığını ileri sürüyorlar, bütün bunların bir birlik içinde eriyebileceğini düşünmüyorlardı. Örneğin, gizemciliğe yönelen ilk İslâm düşünürü Farabî (870-950) böylesine bir ruhsal durum içindeydi. Özdeksel evrene tümüyle tanrrısal bir açıdan bakıyor ve her olayı tanrılık düşünceyle açıklamaya çalışıyordu ama, değil vahdet-i vücuda, vahdet-i kusuda bile erişememişti; özdeği ruhtan ayırıyordu. Vahdet-i şühuttaki birlik (vahdet), her şeyi tek şeyle aıklamkta belirmektedir. Bu tek şey de tanrıdır. Bunun dışında, her şey birbirinden ayrı bir durumda bulunmaktadır. bkz. Gizemcilik, Vahdet-i Kusut, Vahdet-i Vücut.