afif
1. İffetli, namuslu, doğru, zinadan ve zinaya götüren haram yollardan
sakınan (erkek). “Evlenmeye imkân
bulamayanlar,
Allah
kendilerine
lütfuyla bu imkânı verinceye kadar afif
davransınlar.” (Kur’an-ı Kerim 24/33)
2. Yolsuzluğun her türlüsünden kaçınan.
Diğer sözlüklerde
-
afif
Türkçe - İngilizce Sözlük
chaste,uncorrupted.
-
AFİF
Türkçe - Türkçe Sözlük
s. İffetli, namuslu.
-
AFİF
Osmanlıca - Türkçe Sözlük
Temiz. Güzel. Nezih. İffetli ve namuslu olan. Haramdan sakınan. * Müstakim.
-
AFÎF
Dini Terimler Sözlüğü
Temiz, iffetli, nâmuslu, haramdan (günahtan) sakınan. (Bkz. İffet)