ahlak
1. Huylar, mizaçlar, karakterler, tabiatlar. 2. İnsanın yaratılışından
gelen özellikleri ile insanların iyiliğini
ve mutluluğunu hedef alan kuralların
hayata geçirilmesi ile kazanılan iyi ve
güzel davranışlar. “Ben güzel ahlakı
tamamlamak için gönderildim.” (Hadis)
3. İnsanın, iyi veya kötü olarak vasıflandırmaya yol açan manevi nitelikleri,
huyları ve bunların etkisiyle ortaya
koyduğu iradeli davranışlarının bütünü.
“İnsanların en hayırlısı ahlakı güzel
olandır.” (Hadis) 4. Ahlaki konularla
ilgili bilim dalı.
Ahmedilik bk. Kadıyanilik.
10
Ahmet b. Hanbel bk. Hanbeli
Mezhebi.
Diğer sözlüklerde
-
ahlak
Türkçe - İngilizce Sözlük
,-kı 1. morals, moral practices; morality. 2. morals, moral principles, moral teachings, ethic, morality; ethics: meslek ahlakı professional…
-
ahlak
Türkçe - Almanca Sözlük
e Moral, (ç.) Sitten.
-
ahlak
Türkçe - Kürtçe Sözlük
rewişt, sinç.
-
AHLAK
Türkçe - Türkçe Sözlük
is. İnsanların uymak zorunda bulundukları davranış kuralları. Huy.
-
AHLAK
Osmanlıca - Türkçe Sözlük
(Hulk.C.) Huy, tabiat. İnsanın davranış tarzı, tutum ve tavrı, bir cemiyette makbul ve iyi sayılan davranış kuralları. Bu kural ve kaideleri…
-
AHLÂK
Dini Terimler Sözlüğü
İnsanda yerleşmiş huylar. Hulkun çokluk şeklidir. (Bkz. Hulk)İyi huyları tamamlamak, iyi ahlâkı dünyâya yaymak için gönderildim. (Hadîs-işer…