aşk

1. En üst biçimiyle sevgi, sevda, muhabbet, gönül verme, candan sevme. “Aşk imiş her ne var âlemde,/İlim bir kîl ü kâl imiş ancak.” (Fu- zuli) 2. Bir kimsenin sevdiğine candan bağlanması, sevgilisinden başka bir şeyi gözü görmemesi. “Dağa düşer kül eyler,/Gönüllere yol eyler,/Sultanları kul eyler,/Hikmetlü nesnedür aşk./Denizleri kaynadur,/ Mevce gelir oynadur, /Kayaları söyledür,/Kuvvetli nesnedür aşk. (Y. Emre) 3. İnsanın

Diğer sözlüklerde