derviş
1. Dünyanın geçici nimetlerine tutku ile bağlanmayan, kendini
Allah’a veren kişi. 2. Tarihte bir şeyhin
gözetiminde bir tarikata girip tekkede
hizmet ederek ibadetlerle meşgul olan,
kendini bireysel ve ahlaki özellikleriyle
geliştirmeye gayret eden ve böylelikle
nefsini arındırmaya ve gönlünü zenginleştirmeye çalışan kimse. Gerçek der-
viş, dinin emirlerine hakkıyla uyan,
Allah’ı sevip sayarak ibadet ve itaat
eden ve dünyanın geçiciliğinin farkında
olan insandır. Dervişler, Anadolunun
Müslümanlaşmasında çok etkin görevler yapmışlardır. “Dervişler gözü açık,/
Dünü günü uyanık/Bu söze Tanrı’m
tanık,/Bakmadan gören gelsin.” (Yunus
Emre)
destur
1.
İzin,
müsaade.
“Karacoğlan der ki: Ben de ben olsam/Güzeller üstüne serdar ben ol-
sam/Mevlam destur verse, bir top gül
olsam/Sokulsam zülfünün aralarına.”
(Karacaoğlan) 2. Halk arasında “İzin
verin, yol verin.” anlamında, kuytu,
karanlık ve süprüntülü yerlerden geçerken söylenen bir seslenme sözü.
Diğer sözlüklerde
-
derviş
Türkçe - İngilizce Sözlük
1. dervish. 2. humble person; tolerant person. in fikri ne ise, zikri de odur. proverb What a person has on his mind comes out in his conver…
-
derviş
Türkçe - Almanca Sözlük
r Bettelmönch, r Derwisch.
-
derviş
Türkçe - Kürtçe Sözlük
derwêş.
-
DERVİŞ
Türkçe - Türkçe Sözlük
is. Bir tarikata bağlanıp yaşayışını ona uyduran kimse.
-
DERVİŞ
Osmanlıca - Türkçe Sözlük
f. Gayet mütevazi ve kanaatkâr olan. * Kimsesiz, fakir. * Mâneviyâtla gönlü zengin olan fakir. * Mürid veya şeyh.
-
DERVİŞ
Rüya Tabirleri Sözlüğü
Giyim kuşamı ve davranışlarıyla samimi olarak dünyaya fazla değer vermeyen insan görmek, akıllı ve salih kimseye; Kıyafeti ile derviş görünü…
-
DERVÎŞ
Dini Terimler Sözlüğü
Allahü teâlâdan başka şeyleri kalbinden çıkarıp bütün âzâsıyla İslâm dîninin emir veyasaklarına uyan, dünyâ malına gönül bağlamayan kimse.De…