dua

1. Çağırma, seslenme. “Peygamberin duasını aranızda herhangi birinizin diğerini çağırması ile bir tutmayın…” (Kur’an-ı Kerim 24/63) 2. Yalvarma, yakarma. “Orada Zekeriya, Rabb’ine dua etmiş: ‘Rabbim, demişti, bana katından temiz bir nesil ver. Sen duayı işitensin.” (Kur’an- Kerim 3/38) 3. İbadet. “Müminler, Allah ile beraber başka bir tanrıya dua etmezler. Hiçbir 62 kimseyi haksız yere öldürmezler ve zina da yapmazlar.” (Kur’an-ı Kerim 25/68) 4. Dileme, yardım isteğinde bulunma. “Dua, ibadetlerin özüdür.” (Hadis) 5. İbadet ve yakarma amacıyla okunan dinî metin. “Kim abdest aldıktan sonra: ‘Allah’tan başka ilah yoktur. O tektir ve ortağı yoktur. Mülk ve hamt yalnızca ona aittir ve onun her şeye gücü yeter.’ anlamına gelen ‘La ilahe illallahu vahdehu la şerike leh. Lehülmülkü velehülhamdü ve hüve ala külli şey’in kadir.’ duasını kıbleye yönelerek okursa onun için cennetin kapıları açılır.” (Hadis) 6. İnsanın, Allah’ın yüceliği ve büyüklüğü karşısında kendi zayıflığını kavrayıp ona yalvarması, şükretmesi, onu övmesi ve Allah’la her an beraber olduğunun bir göstergesi olarak onunla iletişim kurma eylemi. Kul duayı ya bir hayrın, iyiliğin ve nimetin kendisine verilmesi için ya bir bela ve kötülüğün, üstünden veya

Diğer sözlüklerde