icar
1. Bir şeyi kiraya vermenin
karşılığı olarak elde edilen menfaat,
bedel. 2. Mal ve hizmetin ücret karşılığı
kiralanması. “Bir işçiyi tutan icarını
daha önceden belirlesin.” (Hadis)
Diğer sözlüklerde
-
icar
Türkçe - İngilizce Sözlük
renting, leasing. etmek /ı/ to rent, lease. a vermek /ı/ to rent, lease.
-
icar
Türkçe - Almanca Sözlük
e Miete.
-
icar
Türkçe - Kürtçe Sözlük
deman, kirê.
-
îcar
Kürtçe - Türkçe Sözlük
bu kez.
-
İCAR
Türkçe - Türkçe Sözlük
is. Kira: Evi icara vermiş.
-
İCAR
Osmanlıca - Türkçe Sözlük
Kadının başına bağladığı nesne.
-
ÎCÂR
Dini Terimler Sözlüğü
Kirâya verme, kirâya verilme, kirâ parası. (Bkz. İcâre)