iftar
1. Oruç tutan bir kimsenin
güneşin batıp akşam vaktinin girmesiyle beraber yeyip içmeye başlaması,
başladığı orucunu bitirmesi. “İftarı
vakit girer girmez yapmak, peygamberlerin sünnetlerindendir.” (Hadis) 2.
Oruçlunun orucunu açmasını sağlama.
“Oruçluyu iftar ettiren kimse oruçlunun sevabından bir eksilme olmadan
onun alacağı kadar sevap alır.” (Hadis) 3. Başlanmış bir orucu herhangi bir
hastalık veya yolculuk gibi bir nedenle
iftardan önce bozma. 4. Ramazan ayında özürlü veya özürsüz oruç tutmama.
“Hz. Peygamber’le beraber ramazan
ayında yolculuk yaptım. Yolculuk esnasında oruç tutanlar iftar edenleri, iftar
edenler de oruç tutanları hiçbir zaman
ayıplamazlardı.” (Enes b. Malik)
Diğer sözlüklerde
-
iftar
Türkçe - İngilizce Sözlük
Islam 1. breaking a fast. 2. evening meal during Ramazan. 3. the hour of sunset during Ramazan. etmek to break one´s fast. topu gun fired at…
-
iftar
Türkçe - Almanca Sözlük
Ende eines Fastentages.
-
iftar
Türkçe - Kürtçe Sözlük
fitar.
-
İFTAR
Türkçe - Türkçe Sözlük
is. 1. Oruç açma. 2. Ramazanda akşam yemeği.
-
İFTAR
Osmanlıca - Türkçe Sözlük
Oruç açmak. Oruç açılırken yenen yemek. (Zıddı: İmsak)
-
İFTAR
Rüya Tabirleri Sözlüğü
Ramazan orucunu açmak için iftar etmek yahut iftar vermek rahmet ve mağfirete, rızık ve berekete, Ramazan-ı Şerif ayı dışında iftar etmek ko…
-
İFTÂR
Dini Terimler Sözlüğü
1. Oruçlunun, akşam namazı vakti girdikten, yâni güneşin battığı iyice anlaşıldıktan sonra,yiyerek veya içerek orucunu açması....İftâr zamân…