kefaret
1. Yerine getirilmeyen bir
ibadeti, işlenen bir günahı veya yapılan
bir hatayı telafi etmek umuduyla kesilen kurban, verilen sadaka veya tutulan
oruç. 2. Dinin koymuş olduğu yasakları
çiğnemek suretiyle veya yanlışlıkla ya
da bir zorunluluk sonucu işlenen bir
günahın bağışlanması için yerine getirilmesi gereken mali veya bedenî iba-
det. “Allah, sizi kasıtsız olarak yaptığınız yeminlerden ötürü sorumlu tutmaz.
Fakat bilerek yaptığınız yeminlerden
ötürü sorumlu kılar. Bu yemini bozmanın kefareti ailenize yedirdiğinizin orta
derecesinden (yemeği) on fakire yedirip
doyurmak, yahut onları giydirmek, ya
da bir köleyi hürriyete kavuşturmaktır.
Bunu bulamayan kimse üç gün oruç
tutsun. İşte yemin ettiğiniz zaman yeminlerinizi bozmanın kefareti budur.
Yeminlerinizi yerine getirin. Allah
şükredesiniz diye ayetlerini size böyle
açıklıyor.” (Kur'an-ı Kerim 5/89)
Diğer sözlüklerde
-
kefaret
Türkçe - İngilizce Sözlük
,-ti act of atonement as laid down in Islamic law and usually involving a payment of money. ini ödemek /ın/ to suffer the consequences of (o…
-
kefaret
Türkçe - Almanca Sözlük
e Busse.
-
kefaret
Türkçe - Kürtçe Sözlük
kefaret.
-
kefaret
Kürtçe - Türkçe Sözlük
kefaret.
-
KEFARET
Türkçe - Türkçe Sözlük
is. Allah'ın bir günahı bağışlamasını umarak verilen sadaka veya tutulan oruç.
-
KEFARET
Osmanlıca - Türkçe Sözlük
(Bak: Keffaret)
-
KEFARET
Rüya Tabirleri Sözlüğü
Oruç tutarak, haccederek yahut şer'i olarak sadaka vererek kefaret verdiğini görmek borçlarını ödemeye güç yetirmeye delalet eder.