lağv
1. Yararsız ve boş konuşma,
hükümsüz ve asılsız söz söyleme, gereksiz iş yapma. “Cuma günü hutbe
okunurken yanınızdaki kimseye ‘sus’
bile diyecek olsanız lağv yapmış olursunuz…” (Hadis) 2. İnsanın dünyasına
ve ahiretine yararı olmayan veya zararlı
olduğundan dolayı terk edilmesi gerekli
olan boş şeyler. İnsanları eğlendirmek
için şaka da olsa yalan söylemek, lüzumsuz konuşmak ve dinen hoş görül-
meyen uğraşlarda bulunmak lağv kabul
edilmiştir. “(Ahirette) kurtulacak olanlar sadece ve sadece müminlerdir.
Onlar ki namazlarında alçak gönüllü
bir
duyarlılık
içerisindedirler
ve
lağvdan yüz çevirirler.” (Kur'an-ı Kerim 23/1-3)