mahfil
1. Toplantı yeri. “Yunus
imdi
avunur/Dostu
gördü
sevinir/Erenler
mahfilinde/Işka
cünbiş
eyledi.” (Yunus Emre) 2. Camilerde
halifelerin, hükümdarların veya bunlara
vekâlet eden üst düzey yöneticilerin,
yakın çevresiyle beraber namaz kılmaları için ayrılan özel bölme.
mahrem 1. Saygıya ve gizlenmeye değer şey. 2. Herkesin bilmesi ge-
rekmeyen şey. 3. Aralarındaki kan
bağının yakınlığından dolayı birbirleri
ile evlenmeleri yasak olan çok yakın
akrabalar. İslam’a göre bir erkek için
annesi, kızları, büyük anneleri, kız
kardeşleri, yeğenleri, hala ve teyzeleri;
kadın için ise babası, oğulları, dedeleri,
amcası, dayısı, yeğenleri, erkek kardeşleri mahremdir.
Diğer sözlüklerde
-
mahfil
Türkçe - İngilizce Sözlük
,mahfel 1. gathering-place, rendezvous, club. 2. those attending a meeting. 3. screened and elevated loge in a mosque, maksoorah.
-
MAHFİL
Türkçe - Türkçe Sözlük
is. l. Dernek. 2. Toplanmış kimseler. 3. Camilerde yerden yüksekçe namaz kılma yeri.
-
MAHFİL
Osmanlıca - Türkçe Sözlük
(C.: Mahâfil) Toplanılacak yer. Toplantı ve görüşme yeri. * Büyük câmilerde eskiden pâdişahlara veya müezzinlere ayrılmış olan etrâfı parmak…