rabbani
1. Âlim, ilim adamı, din
ilimlerinde uzmanlaşan kişi, fakih.
“Rabbani, hikmet sahibi ve takva ehlidir.” (Said b. Cübeyr) 2. Sözleri ile
davranışları, inancı ile ameli birbiriyle
uyumlu, yiyip içtiklerinde helal ve
haramı gözeten, iffetini koruyan, işlerinde yalnızca Allah’ın rızasını gözettiği
Diğer sözlüklerde
-
rabbani
Türkçe - İngilizce Sözlük
divine, godly.
-
RABBANİ
Türkçe - Türkçe Sözlük
s. Allah'tan gelen.
-
RABBANÎ
Osmanlıca - Türkçe Sözlük
(Rabbaniye) Rabbe âit. Cenab-ı Hakk'a dair ve müteallik. İlâhî. * Ârif-i Billâh olan, ilmi ile amel eden âlim.
-
RABBÂNÎ
Dini Terimler Sözlüğü
1.Allahü teâlâdan gelen.Evliyânın sözünde rabbânî te'sir vardır. (Seyyid Abdülhakîm Arvâsî)2. Kendisine ilim ve hikmet verilmiş, ilmi ile am…