rehin

1. Bir hak karşılığında güvence olarak alıkonulan herhangi bir mal, paraya karşılık olarak gösterilen şey, ipotek, teminat. 2. Verilen borcu güvence altına almak için, borçlunun alacaklıya verdiği herhangi bir şey. “Eğer bir yolculuk yapıyorsanız, borcu 304 yazacak bir kâtip de bulamadıysanız; borçludan aldığınız rehinler yeter.” (Kur’an-ı Kerim 2/283)

Diğer sözlüklerde