vacip
1. Yapılması gerekli, zorunlu
olan. 2. Dince yükümlü sayılan insanların yerine getirmesi zorunlu olan işler,
farz emirler. İslam hukuk bilginlerinin
çoğu, vacibi farz anlamında kullanmışlardır. “Cünüplükten sonra gusül yap-
mak vaciptir.” (Hadis) 3. İslam fıkhında, yapılması farz seviyesinde olmayan
fakat sünnetten daha kuvvetli olan dinî
hükümler. Bu anlamdaki vacip terimini
Hanefi Mezhebi’nin âlimleri kullanmışlardır. Bu tanıma göre; vitir ve bayram
namazları, namazda Fatiha Suresi’ni
okuma ve kurban kesme vaciptir. Vaciplerde bir işin yapılması istenir. Vacip
bir emri yerine getirmeyen kişi günah
işlemiş olur. Ahirette ceza görür ve
dünyada da kınanır.
Diğer sözlüklerde
-
vacip
Türkçe - İngilizce Sözlük
1. obligatory, required, incumbent. 2. Islam (duty) incumbent on a Muslim. olmak to be necessary.
-
vacip
Türkçe - Almanca Sözlük
vorgeschrieben, unerlTMsslich.
-
VACİP
Türkçe - Türkçe Sözlük
s. 1. Gerekli. 2. İslam dinine göre, yapılması farz gibi gerekli olan: Bayram namazı kılmak, kurban kesmek vaciptir.