vefa

1. Dostluk, sevgide içtenlik ve devamlılık, kararlılık. “Nice güzellere bağlandım kaldım/Ne bir vefa gördüm ne fayda buldum/Her türlü isteğim topraktan aldım/Benim sadık yarim kara topraktır.” (Aşık Veysel) 2. Sözünde durma, sözünü yerine getirme. “Siz bana vermiş olduğunuz söze vefa gösterin ki ben de size karşı vefa göstereyim ve sadece benim emir ve yasakla- rıma bilinçli bir şekilde uyarak korumama girin.” (Kur’an-ı Kerim 2/40) 3. “Tek yaratıcı ve emredici olarak Allah’ı tanıma” biçiminde Allah’a ruhlar âleminde verilen sözün gereğini yerine getirme; onun emir ve yasaklarına uyma. “Müminler, Allah’a vermiş olduk- ları ahidlere vefa gösterirler, yeminlerini ve sözlerini bozmazlar.” (Kur’an-ı Kerim 13/20) 4. Borcunu zamanında ve tam olarak ödeme. 5. Kişinin kendisine iyilikte bulunana aynısıyla veya daha fazlasıyla karşılıkta bulunması. vehbi ilim bk. ledünni ilim. Vehhab (el-Vehhab) “Tüm canlılara hak ettikleri ve etmedikleri her türlü nimeti karşılıksız olarak veren, bağışlarını yarattıklarına devamlı gönderen.” anlamında Allah’ın esmayıhüs- nasından biri. “(Müminler derler ki): “Rabbimiz! Bize en doğru yolu gösterdikten sonra kalplerimizi eğriltme. Katından bize rahmetini bağışla. Şüphesiz sen Vehhab’sın.” (Kur’an-ı Ke- rim 3/8)

Diğer sözlüklerde