vesvese

1. Fısıltı, gizlice konuşma, şüphe, kuruntu, işkil. “Gerçek şu ki insanı biz yarattık. Onun iç benliğinin kendisine ne vesvese verdiğini biliriz. Çünkü biz, insana şahdamarından daha yakınız.” (Kur’an-ı Kerim 50/16) 2. Kışkırtma. “İnsanın iç benliğinin verdiği vesveselerden, insan onunla amel etmedikçe veya onu söylemedikçe sorumlu değildir.” (Hadis) 3. Şeytanın aldatması ve ayartması veya kötü insanların etkisiyle kalbe gelen şeytani dü- şünce, iç karışıklığı, vehim. “Ey Muhammed! De ki: İnsanlardan ve cinler- den gelen vesveseden; insanların gönüllerine vesvese veren o sinsi vesvese- cinin şerrinden; insanların Tanrısı,

Diğer sözlüklerde