"TEVKÎL
" Kelimesi için arama sonuçları
TEVKÎL (Özel isim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
1. Vekîl tâyin etme. Kadına, kendini boşamak için seni vekil ettim demek. ( Bkz. Vekîl)İslâmiyet'te erkeğin talak (boşama) hakkını başkasına bırakması üç türlü olur:1) Tefvîd: Erkeğin zevcesine (hanımına); "Kendini sen boşa" diyerek talağı (boşamayı)zevcesinin arzûsuna bırakması. Buna temlîk de denir.2) Tevkîl etmek.3) Temlîk haberini başkası ile veya mektupla zevceye (kadına) ulaştırmaktır. Zevce, haberialdığı mecliste (yerde) kendini boşayabilir. (Ahmed Zühdü, M. Zihni Efendi)2. Bir ibâdetin, bir işin yapılması husûsunda birini kendine vekîl tâyin etme.Zenginin kesmesi vâcib olan kurbanı, fakîrlere veya hayır, yardım cemiyetlerine diri olaraksadaka vermek kurbân olmaz. Kesmek vâcibdir. Kurbana verilen para sevâbı, yüz misli sadakasevâbından kat kat daha fazladır. Kurbanı satın alması, kesmesi ve etini dağıtması ve bunlarıdilediğine de yaptırması için birini tevkîl etmek, parasını veya diri hayvanı vekîle vermekcâizdir. Fakat vekîl kılınan kişinin, keserken başında bulunması müstehâbdır (iyidir). (Ebû BekrAli, M. Zihni Efendi)
TEVKÎL
(İslami Terimler Sözlüğü) :
1. Vekîl tâyin etme. Kadına, kendini boşamak için seni vekil ettim demek. (Bkz. Vekîl)
İslâmiyet'te erkeğin talak (boşama) hakkını başkasına bırakması üç türlü olur:
1) Tefvîd: Erkeğin zevcesine (hanımına); "Kendini sen boşa" diyerek talağı (boşamayı)
zevcesinin arzûsuna bırakması. Buna temlîk de denir.
2) Tevkîl etmek.
3) Temlîk haberini başkası ile veya mektupla zevceye (kadına) ulaştırmaktır. Zevce, haberi
aldığı mecliste (yerde) kendini boşayabilir. (Ahmed Zühdü, M. Zihni Efendi)
2. Bir ibâdetin, bir işin yapılması husûsunda birini kendine vekîl tâyin etme.
Zenginin kesmesi vâcib olan kurbanı, fakîrlere veya hayır, yardım cemiyetlerine diri olarak
sadaka vermek kurbân olmaz. Kesmek vâcibdir. Kurbana verilen para sevâbı, yüz misli sadaka
sevâbından kat kat daha fazladır. Kurbanı satın alması, kesmesi ve etini dağıtması ve bunları
dilediğine de yaptırması için birini tevkîl etmek, parasını veya diri hayvanı vekîle vermek câizdir.
Fakat vekîl kılınan kişinin, keserken başında bulunması müstehâbdır (iyidir). (Ebû Bekr Ali, M.
Zihni Efendi)