LAFZ-I HAS (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Bir mânâya münferiden başlı başına vaz' olunan lâfızdır. Hasan, Hüseyin, insan, erkek, kadın lâfızları gibi.

LAFZ-I KÜLLÎ (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Mânâsı umumi ve herkesçe müşterek olan lâfız. "İnsan" gibi.

LAFZ-I MÜFESSER (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Huk: Tahsis ve te'vile ihtimâl bırakmıyacak derecede açık olan sözdür ki, onunla amel vâcib olur.

LAFZ-I MUHTEMEL (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Huk: İki veya daha ziyade mânâya hamli mümkün bulunan sözdür ki, hangi mânânın kast olunduğu mücerred rey ile değil; deliller ve karineler ile tayin olunur.

LAFZ-I MURAD (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Mânâsı için olmayıp lafzı için söylenen kelime, söz.

LAFZ-I MÜREKKEB (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Man: Mürekkeb lafız. Cüzlerden biri, mânâsının cüzlerinden birine delâlet eden lafız.

LAFZ-I MÜŞEBBİ' (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Doyurucu, tatmin edici söz.

LAFZ-I MÜŞTEREK (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Huk: Birçok müsemması bulunan lafızdır ki, hangi mânâ kasdolunduğu taayyün etmediği surette mânasız addolunur, onunla amel olunmaz.

LAFZ-I VÂHİD (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Tek söz.

LAFZ-I ZÂHİR (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İbaresi işitilmekle ancak bilinen, yâni söyleyenin maksadı düşünülmeye muhtaç olmadan derhal mânâsı anlaşılan sözdür. Bunun zıddına hafi denir.