MUŞEK (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Yavru fare. Fare yavrusu.

MÜŞEKKEK (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(şekk. den) şüpheli olan, şüpheli, kuşkulu. şekke düşürülmüş.

MÜŞEKKEL (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Şekl. den) Kalıbı, şekli, biçimi, kıyafeti gösterişli ve yerinde. * Şekil verilmiş, şekillendirilmiş.

MÜSEKKEN (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Ateşle kızmış su.

MÜŞEKKİK (Özel isim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Bir cins içindeki ferdlerin hepsinde eşit miktârda bulunmayan sıfat, özellik.İlim, âlimlerin bâzısında az, bâzısında çok olan bir sıfattır.Bu sebeple din bilgilerinde, ilmien çok olan âlime güvenilir. Akıl da ilim gibi müşekkik olup, insanlarda eşit olarak bulunmaz.Hiç yanılmayan, hatâ etmeyen selîm akıl, peygamberlerde aleyhimüsselâm bulunur.Peygamberlerin akıllarına yakın olan akıllar, Eshâb-ı kirâmın (Peygamberimizin arkadaşlarının),Tâbiîn'in (Eshâb-ı kirâmı görenlerin), Tebe-i tâbiîn (Tâbiîn'i görenlerin) ve diğer dinbüyüklerinin akıllarıdır. (Abdülhakîm Arvâsî)

MÜŞEKKİK
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Bir cins içindeki ferdlerin hepsinde eşit miktârda bulunmayan sıfat, özellik. İlim, âlimlerin bâzısında az, bâzısında çok olan bir sıfattır.Bu sebeple din bilgilerinde, ilmi en çok olan âlime güvenilir. Akıl da ilim gibi müşekkik olup, insanlarda eşit olarak bulunmaz. Hiç yanılmayan, hatâ etmeyen selîm akıl, peygamberlerde aleyhimüsselâm bulunur. Peygamberlerin akıllarına yakın olan akıllar, Eshâb-ı kirâmın (Peygamberimizin arkadaşlarının), Tâbiîn'in (Eshâb-ı kirâmı görenlerin), Tebe-i tâbiîn (Tâbiîn'i görenlerin) ve diğer din büyüklerinin akıllarıdır. (Abdülhakîm Arvâsî)

müsekkin (İsim)
(Türkçe - Almanca Sözlük) :
beruhigend, schmerzstillend; s Beruhigungsmittel, schmerzstillendes Mittel.

müsekkin (İsim)
(Türkçe - Kürtçe Sözlük) :
aramdar.

MÜSEKKİN (İsim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
s. Ağrıyı, sızıyı gideren, yatıştırıcı (ilaç).

MÜSEKKİN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Teskin eden, sükun veren. Elem ve ağrıyı izâle eden.

mus

MUŞEK (Özel isim)

MÜŞEKKEK (İsim)

MÜŞEKKEL (Özel isim)

MÜSEKKEN (Özel isim)

MÜŞEKKİK (Özel isim)

MÜŞEKKİK

müsekkin (İsim)

müsekkin (İsim)

MÜSEKKİN (İsim)

MÜSEKKİN (İsim)