MÜTEVELLÎ (Özel isim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Bir vakfın işlerini şer'î (dînî) hükümler ve vakf şartları dâiresinde idâre etmek üzere,vakfeden veya hâkim tarafından tâyin edilen kimse.Mahalle câmisinin gelirini toplaması, tâmirini, masraflarını idâre etmesi için mahalle halkınınbir mütevellî tâyin etmesi câiz ve lâzımdır. (İbn-i Âbidîn)Vakf eden kimse bir mütevellî tâyin edip, malı buna teslim eder. Bir vakfın bir nâzırı ve birmütevellîsi olsa, mütevellî, nâzırın haberi olmadan bir şey yapamaz. (İbn-i Âbidîn)

mütevelli (Sıfat)
(Türkçe - İngilizce Sözlük) :
trustee of a vakıf, mutawalli. heyeti board of trustees of a vakıf.

MÜTEVELLÎ
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Bir vakfın işlerini şer'î (dînî) hükümler ve vakf şartları dâiresinde idâre etmek üzere, vakfeden veya hâkim tarafından tâyin edilen kimse. Mahalle câmisinin gelirini toplaması, tâmirini, masraflarını idâre etmesi için mahalle halkının bir mütevellî tâyin etmesi câiz ve lâzımdır. (İbn-i Âbidîn) Vakf eden kimse bir mütevellî tâyin edip, malı buna teslim eder. Bir vakfın bir nâzırı ve bir mütevellîsi olsa, mütevellî, nâzırın haberi olmadan bir şey yapamaz. (İbn-i Âbidîn)

MÜTEVELLİD (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Doğan, dünyaya gelen. * İleri gelen, çıkan, hâsıl olan.

MÜTEVELLİH (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Hayran olup şaşıran. Şaşan, şaşmış.

MÜTEVELLİHÂNE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Sersemlik ve hayranlıkla.

mütevellit (İsim)
(Türkçe - Almanca Sözlük) :
hervorgerufen.

MÜTEVELLİT (Özel isim)
(Türkçe - Türkçe Sözlük) :
s.mec. Meydana gelmiş.

mütevellit (İsim)
(Türkçe - İngilizce Sözlük) :
/dan/ caused by, resulting from, born of.

MÜTEVELVİL (Özel isim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
İşi velveleye boğan. Gürültü ve şamata yapan.