MÜTE'ÂL (El-Müte'âl) (Özel isim)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (ism-i şerîflerinden). Düşünülebilen, akla gelen, hayâledilebilen her şeyden başka bunlardan pâk, temiz ve yüce olan.Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyruldu ki:(Allahü teâlâ) görünmeyeni de görüneni de bilir. Büyüktür, Müte'âl'dir. (Ra'd sûresi: 9)El-Müte'âl ism-i şerîfini söyliyenin hâli düzelir, derecesi yükselir. (Yûsuf Nebhânî)

MÜTE'ÂL (El-Müte'âl)
(İslami Terimler Sözlüğü) :
Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (ism-i şerîflerinden). Düşünülebilen, akla gelen, hayâl edilebilen her şeyden başka bunlardan pâk, temiz ve yüce olan. Kur'ân-ı kerîmde meâlen buyruldu ki: (Allahü teâlâ) görünmeyeni de görüneni de bilir. Büyüktür, Müte'âl'dir. (Ra'd sûresi: 9) El-Müte'âl ism-i şerîfini söyliyenin hâli düzelir, derecesi yükselir. (Yûsuf Nebhânî)

MÜTEABBİD (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Taabbüd eden. Kulluk eden. İbadet eden.

MÜTEABBİDÎN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Müteabbid. C.) Taabbüd edenler, ibadet edenler. Kulluk edenler.

MÜTEABBİS (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Yüzünü ekşiten.

MÜTEABBİSÂNE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. Yüzünü ekşiterek.

MÜTEABBİSÎN (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Müteabbis. C.) Yüzünü ekşitenler, taabbüs edenler.

MÜTEACCİB (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
Taaccüb eden, şaşan, şaşakalan.

MÜTEACCİBÂNE (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
f. şaşakalma suretiyle. Taaccüb eder şekilde.

MÜTEACCİL (İsim)
(Osmanlıca - Türkçe Sözlük) :
(Acele. den) Acele eden, aceleci.

mut

MÜTE'ÂL (El-Müte'âl) (Özel isim)

MÜTE'ÂL (El-Müte'âl)

MÜTEABBİD (İsim)

MÜTEABBİDÎN (İsim)

MÜTEABBİS (İsim)

MÜTEABBİSÂNE (İsim)

MÜTEABBİSÎN (İsim)

MÜTEACCİB (İsim)

MÜTEACCİBÂNE (İsim)

MÜTEACCİL (İsim)