HAKİKAT
Özel isim
(C.: Hakaik) Bir şeyin aslı ve esâsı. Mahiyeti. Gerçek. Doğru. Sahih. Künh. Sâbit ve vâki. * Kadirbilirlik. Sadâkat, doğruluk. Kâinat ve tabiat ve uluhiyet hakkında bütün teşbih ve mecazlardan âri ve zâhir olan gerçek. * "Mecâz" karşılığı, esas olarak kullanılan kelime. * Edb: Bir kelime neyi anlatmak için konulmuş ise, bu kelimenin o mânada kullanılması; göz kelimesinin, aynı o bilinen uzuv mânasında kullanılması gibi. (Bak: Mahiyet, Mecaz)
Diğer sözlüklerde
-
hakikat
Türkçe - İngilizce Sözlük
,-ti 1. the truth. 2. reality, truth. 3. really, truly. te in fact. olmak to come true.
-
hakikat
Türkçe - Fransızca Sözlük
vérité
-
hakikat
Türkçe - Almanca Sözlük
e Wahrheit, e Wirklichkeit, e RealitTMt.
-
hakikat
Türkçe - İspanyolca Sözlük
verdad
-
hakikat
Türkçe - Kürtçe Sözlük
rastî.
-
HAKİKAT
Türkçe - Türkçe Sözlük
is. 1. Bir şeyin doğrusu: Size hakikati anlatayım mı? 2. Gerçeklik: Dünyanın dönüşü bir hakikattir. 3. Bir şeyin gerçek niteliği: Hakikati o…
-
HAKÎKAT
Dini Terimler Sözlüğü
1. Bir lafzın (sözün) asıl mânâsı.Aslan denilince, bilinen yırtıcı hayvan kastedilir, bu mânâda kullanılırsa, hakikat olur, cesurinsan mânâs…
-
hakikat
İslami Terimler Sözlüğü
1. Bir şeyin aslı ve esası, iç yüzü. “Dış yüzüm böyle ağardıkça ağarmakta, fakat,/Sormayın iç yüzümün rengini: yüzler karası!/Beni kendimden…