hakikat
1. Bir şeyin aslı ve esası,
iç yüzü. “Dış yüzüm böyle ağardıkça
ağarmakta, fakat,/Sormayın iç yüzümün
rengini: yüzler karası!/Beni kendimden
utandırdı hakikat şimdi,/Bana hiç benzemeyen suretimin manzarası.” (M. A.
Ersoy) 2. Gerçek, doğru. 3. Sözün gerçeğe uygun olma durumu. “Şudur ci-
handa en beğendiğim meslek/Sözün
odun gibi olsun hakikat olsun tek.” (M.
A. Ersoy) 4. Bir sözün, konulmuş olduğu anlamda kullanılması; sözü benzet-
me ve mecazdan arındırılmış olarak
anlatma. 5. Dinî hayatı en yüksek seviyede yaşamak suretiyle Allah’ın koy-
muş olduğu ilahî hikmetlere ve olayların iç yüzüne vâkıf olma, bilme. “Şeri-
at, tarikat yoldur varana/Hakikat, marifet andan içeri.” (Yunus Emre) 6.
Gösterişten arınmış amel.
116
Hakîm (el-Hakîm) “Bütün sözleri
ve fiilleri adalete ve ilme dayanan, her
şeyi bilen, hikmetli bir biçimde yaratmasını sürdüren, dünyada adaletin
kaynağı, ahirette ise tüm insanlar arasında adaleti ile hükmedecek olan.”
Diğer sözlüklerde
-
hakikat
Türkçe - İngilizce Sözlük
,-ti 1. the truth. 2. reality, truth. 3. really, truly. te in fact. olmak to come true.
-
hakikat
Türkçe - Fransızca Sözlük
vérité
-
hakikat
Türkçe - Almanca Sözlük
e Wahrheit, e Wirklichkeit, e RealitTMt.
-
hakikat
Türkçe - İspanyolca Sözlük
verdad
-
hakikat
Türkçe - Kürtçe Sözlük
rastî.
-
HAKİKAT
Türkçe - Türkçe Sözlük
is. 1. Bir şeyin doğrusu: Size hakikati anlatayım mı? 2. Gerçeklik: Dünyanın dönüşü bir hakikattir. 3. Bir şeyin gerçek niteliği: Hakikati o…
-
HAKİKAT
Osmanlıca - Türkçe Sözlük
(C.: Hakaik) Bir şeyin aslı ve esâsı. Mahiyeti. Gerçek. Doğru. Sahih. Künh. Sâbit ve vâki. * Kadirbilirlik. Sadâkat, doğruluk. Kâinat ve tab…
-
HAKÎKAT
Dini Terimler Sözlüğü
1. Bir lafzın (sözün) asıl mânâsı.Aslan denilince, bilinen yırtıcı hayvan kastedilir, bu mânâda kullanılırsa, hakikat olur, cesurinsan mânâs…