Go to word games
Results for "

DEVİR

"
Ottoman - Turkish Dictionary

DEVİR (Proper noun)

 (Ottoman - Turkish Dictionary) :
(Devr) (C: Edvâr) Nakil. Birisinin uhdesinden diğerinin uhdesine geçirmek. * Bir şeyi sonuna kadar okuyup bitirmek. Geçmiş dersleri hatırlama. * Bir şeyin çevresinde dolaşmak. Dönme. * Seyahat. Bir memleketi dolaşmak. * Bir şeyin kendi mihveri üzerinde dönmesi. * Aktarma, bir şeyin bir kaptan veya bir yerden diğerine nakli. * Bir şeyin diğerine teslimi. * Bir bölük veya takım askerin teftiş veya emniyeti muhafaza için dolaşması. * Bazı ehl-i tarikatın dönerek ettikleri zikir, sema. * Müzikte, her ölçüye verilen isim olup, umumiyetle büyük ölçüler ve peşrevler için kullanılır. * Tas: Dünyaya gelme (Nüzul), geldiği yere dönme hali (Uruc). * Dairevî bir hareket. Bir şeyin diğer bir şey etrafında dönmesi. Dolaşmak. * Müddet. Zaman. Çağ. * Bir şeyi başkasına devretmek. * Biri birisini icad etmek. (Bak: Hudus)
 Ottoman - Turkish Dictionary

DEVİR DAİRESİ (Proper noun)

 (Ottoman - Turkish Dictionary) :
Denizde geminin çeşitli hızla ve muhtelif dümen açısı ile çizdiği dâire.
 Ottoman - Turkish Dictionary

DEVİR VE TESELSÜL (Proper noun)

 (Ottoman - Turkish Dictionary) :
Davanın delile ve delilin davaya taalluk etmesiyle kaziyenin dönüp dolaşıp yine eski hâline gelerek hallolunamaması.
 Ottoman - Turkish Dictionary

DEVİRLİ (Noun)

 (Ottoman - Turkish Dictionary) :
Fiz: Müsavi zaman aralıkları ile tekrarlanan hareket. Periyodik.
Keyword Searches Ottoman - Turkish Dict. ÂRÂB (Noun) (33463k) Ottoman - Turkish Dict. ÜSTUR (Noun) (32719k) Ottoman - Turkish Dict. PÜRYAN (Proper noun) (32255k) Ottoman - Turkish Dict. TÂHÂ (Noun) (32023k) Ottoman - Turkish Dict. AŞTÎ (Noun) (31236k) Ottoman - Turkish Dict. BÂHÂ (Proper noun) (29860k) Ottoman - Turkish Dict. MÜŞTE (Interjection) (29215k) Ottoman - Turkish Dict. ÂZÎR (Proper noun) (28872k) Ottoman - Turkish Dict. PERVER (Proper noun) (27730k) Ottoman - Turkish Dict. ÂLÎZ (Proper noun) (25248k) Ottoman - Turkish Dict. ASÎRE (Noun) (25005k) Ottoman - Turkish Dict. ECMAİN (Noun) (22055k)