İCARE (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
Kira. Gelir, irâd. Ücret. * Fık: Belli bir menfaati belli bir karşılık ile satmak.

İCARE-İ AKAR (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
Ev, dükkân, arsa gibi yerlerin kirası.

İCARE-İ FÂSİDE (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
İn'ikad şartlarını câmi' olduğu halde sıhhat şartlarını tamamen veya kısmen cami olmayan icaredir. Bu, aslen meşru olduğu hâlde vasfen meşru bulunmamış olur. Binaenaleyh böyle bir icareyi mucir ile müstecirden herhangi biri fesh edebilir.

İCARE-İ GAYR-İ MÜN'AKİDE (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
İn'ikad şartlarını tamamen veya kısmen câmi' olmayan icaredir ki, buna "İcare-i batıla" da denir.

İCARE-İ MEVKUFE (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
Başkasının hakkı taalluk edip icazeti lahık olmadıkça nâfiz olmayan icaredir.

İCARE-İ MÜECCELE (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
Sonradan alınacak kirâ.

İCARE-İ MÜN'AKİDE (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
Bey'ide olduğu gibi in'ikad şartlarını tamamen câmi' olan icaredir.

İCARE-İ MÜNECCEZE (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
Bir şeyi akd-i icare ânından itibaren kiraya vermektir. Akd zamanında kiranın başlangıcı söylenmezse kira, bir icare-yi müneccezeye haml olunur.

İCARE-İ MÜŞAHERE (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
Aylık olarak yapılan icaredir. Bir haneyi bir aylığına kiraya vermek gibi.

İCARE-İ MÜSANEHE (Noun)
(Ottoman - Turkish Dictionary) :
Yıllık olarak yapılan icaredir. Bir hanenin bir yıl müddetle kiraya verilmesi gibi.